شعر گرگ

گفت دانایی که گرگی خیره سر                                 هست پنهان در نهاد هر بشر

لاجرم جاریست پیکاری سترگ                       روزو شب ما بین این انسان و گرگ

زور بازو چاره ی این گرگ نیست                          صاحب اندیشه داند چارهچیست

ای بسا, انسان رنجور پریش                               سخت پیچیده گلوی گرگ خویش

وی بسا, زور آفرین مرددلیر                               هست در چنگال گرگ خود اسیر

هر که گرگش را در اندازد به خاک                            رفته رفته می شودانسان پاک

وآنکه از گرگش خورد هر دم شکست                      گرچه انسان مینماید, گرگ هست

وآنکه باگرگش مدارا میکند                                  خلق و خوی گرگ پیدا میکند

در جوانی جان گرگت را بگیر                            وای گر اینگرگ گردد با تو پیر

روز پیری, گر که باشی همچو شیر                            ناتوانی در مصاف گرگ پیر

مردمانگر یکدیگر را می درند                               گرگ هاشان رهنما و رهبرند

این که انسان هست این ساندردمند                            گرگها فرمانروایی می کنند

وآن ستمکاران که باهم محرمند                             گرگ هاشان آشنایان هماند

گرگ ها همراه و انسان ها غریب                        با که باید گفت این حال عجیب

                                                                                                                                                                                 

از فریدون مشیری

/ 0 نظر / 47 بازدید